بند پوتینت را محکم کنی ، دوربینت را برداری ، دل بکنی از همه چیز و بی خبر بروی و تنها بروی .

و برای همیشه بروی . بروی به جایی دور .

جایی که دیگر هیچکس را نبینی و هیچکس را نشناسی و هیچکس تو را نشناسد . 

و کارهایی را بکنی که دوست داری ، نه آنهایی که تقدیر برایت آورده . 

اینجوری دیگر دردی نیست تا درد و دلی باشد و درد و دلی نیست که غر زدن بنامندش .

سکوت کنی و گمنام باشی و گمنام بمانی و در تنهایی بمیری . 

و حتی خدا هم یادش برود که زمانی تو را آفریده و تو هم یادت برود همه کس را و همه چیز را ...

و چقدر خوب می شد اگر آن روز همین فردا صبح بود و تو لااقل یک شب را در آرامش فردایی صبح میکردی که از آن خودت بود نه تقدیر مسخره ی خدای بزرگت ....

پ.ن : خدایت که متفاوت باشد از خدای دیگران ، بهشتت نیز متفاوت است و راه وصولش هم.

همچون رویاهای جودی ، وقتی با تمام وجود ، دستهای بابا لنگ دراز را با دستانش لمس می کرد

و ناگهان چیزی شبیه طوفان ، همه ی رویاها را نابود می کرد ....

دقیقا شبیه همان .... آنگاه که خودم را در آغوشت جای دادم ......

پ.ن :  نگاشته ها مخاطب خاصی ندارد .... اگر هم داشته باشند ، آن مخاطب دیگر تو نیستی عزیزم ....

                  بیچاره دلم در غم بسیار افتاد....

پ.ن : از درد و دلهای آزی ....

دقیقا ساعت 8 با اسمس یکی از بهترین و صمیمی ترین دوستات بیدار میشی . یه اسمس تبریک .... و فکر میکنی امروز می تونست روز بهتری باشه ... که نبود ... و آنقدر گریه می کنی که دوباره خوابت می برد ....

پ.ن : بریدا ، این روزها تلخ شده .... راه هم که می رود بی اختیار گریه می کند ......

راست می گویند ...

دوست داشتن ، قلبم را بدجوری گزید و قلبم ، مرا ....

و حالا همین که طپش قلبم کمی نامنظم می شود ، از ترس سکته می کنم ....

                   دل اندوهگین شبی ست که مهتابش را می جوید ......

نفس های بلند و سریع ...سرمای پاییز ، توی صورتم ، توی دلم ...

و سکوتی که با هق هق گریه ام ، می شکنه ... می میره!!!!

جدول نیمه تموم ....

همه خونه هاش سیاه ،

روی خونه ، جغد شوم .....

دلتنگی را می گویم ... میفهمی ؟؟؟؟

همیشه همین طوریه ... وقتی کلا بیخیال اون چیزی شدی که دربدرش بودی ، خودش  پیداش میشه ....

پس بیخیالش رفیق !!!!

 پ.ن : برای خودم خیلی جالب بود که همون لحظات اول فیلم درک کردم این شخصیت از زندگیش خسته ست ، دنبال راه فراره اما نمی تونه پیداش کنه ... برای همین بداخلاق و عصبی شده ، مغرور و خودخواه شده ،.... سخت نبود فهمیدنش .... تنها کافیه آدم در شرایطی مشابه کوروش باشه .....

از دل من  _ نیز کسی پیداشده است _ که نقش تو را خواهد شست ......

خرده نگیر به جزئی نگری افراطیم ... مجبورم خودم را درگیر مسائل روزانه کنم تا یادم برود شبها گریه می کنم ... مجبورم برای درست نشدن ساعت کلاسهابم عصبانی باشم تا یادم برود چقدر از دست خودم عصبانیم .... مجبورم به.... و اینگونه است که گاهی به مرز جنون می رسم و برای دلخوشی ام می گویم فقط گاهی ....

فقط گاهی ...

آن هم گهگاهی ....

می بینی بازی زیبای رنگها را ؟؟؟!!!! و غروبهایی که هیچگاه تکرار نمی شوند و دلتنگی هایی که همتایی ندارند و البته پایانی ......

من ....

و تنهایی ای که اندازه اش با دانه های اشک های توی رختخوابم برابر است ...

و اندازه اش را جز تو کسی نمی داند ... خدایی که همیشه تنهایی!!!!

خوش خوشانش می شود و لبخند می زند .....

خدا خوابیده و یادش رفته در دنیایی که آفریده چه می گذرد ....

آری... خدا خوابیده ، نازنین ...

و ما هنوز نمی دانیم چگونه بیدارش کنیم وقتی اینگونه صدای مان را در گلو خفه کرده اند !!!

دارم با خودم فکر می کنم اگر خودش را به خواب زده باشد تکلیف چیست ؟؟؟؟